Column: Harrie’s Snackparadijs

Eens in de twee weken lees ik in OBA een column voor op AmsterdamFM. Vandaag over mijn beoogde vakantiebestemming.

Nooit eerder wist ik zo vroeg in het jaar wat mijn zomervakantiebestemming zou worden. ‘I could see for miles, miles, miles,’ zong Bon Iver op de clip Holocene. Een jongetje van rond de 8 rolt uit zijn bed, trekt een wollen prikkelvest aan en loopt uit zijn grasgroene hobbithuisje. Want buiten is het mooi. Daar zijn witte bergen, spiegelende meren, pikzwarte rotsen. Uitgestrekte kale vlaktes. Een wilde zee. Een rossige duin. Het jongetje speelt zich door het schitterende landschap heen en je ziet: de mens is maar zo klein.

Het ontroerde me, echt, en ik wist: daar wil ik naar toe. Dat wil ik met mijn eigen ogen zien. Dus toen er gevraagd werd naar mijn komende vakantiebestemming zei ik zonder twijfelen: IJsland. “Oh IJsland,” zei de vragensteller, “vanwege Wie is de mol? zeker.”

Oh nee. Dit was niet de bedoeling. Na jarenlang het AVRO-programma trouw gevolgd te hebben, ben ik een jaar of twee geleden afgehaakt. Voor mij was het op, maar voor 1,6 miljoen kijkers nog lang niet. Die kijken elke week weer naar de bekende Nederlanders in het schitterende decor van dat grootste eiland van Europa. En die willen natuurlijk nu ook allemaal naar IJsland op vakantie.

Sluit maar achterin de rij aan, Bram. Uw tent kunt uw tent opzetten op campingplek 144, tussen die twee aangeplante hagen in. Badmintonnen en barbecueen kan op de aangegeven recreatiegebieden. En gelukkig hoeft u zich geen moment aan te passen aan die IJslandse gewoontes. Bij de receptie praat iedereen lekker Nederlands en het eten is compleet verzorgd. Natuurlijk niet die IJslandse ingevlogen troep, maar een mexicano of een frikandel speciaal van Harrie’s Snackparadijs. Vergeet u niet van de schitterende onaangetaste natuur te genieten, wanneer u wordt rondgereden in een rode toeristenbus, bijgepraat door de Nederlandstalige gids met het oranje vlaggetje?

Waar die kinderlijke Birdy eerst het nummer Skinny Love van Bon Iver wegnam, eet Wie is de mol? op dit moment al mijn IJslandlust op. Het lijkt Bon Iver en mij niet gegund.

Dat wordt dit jaar maar weer een weekje op een hobbelig veldje van de boerencamping ’t Holletje in het Friese Ferwert. Als je dan opstaat, tussen de caravans en de koeienvla, en struikelt over een heuveltje zwart zand in het gras, is er in ieder geval geen twijfel over waar die godverdomse mol zit.