Interview: De moord op de pannenkoekenkoning

Deze twee weken schrijf ik elke dag voor de dagkrant van Oerol. Een interview met Yves Degryse van theatergroep Berlin over de moord op de pannenkoekenkoning.

Christiane laat haar man, de pannenkoekenkoning, ombrengen. Om de zaak op te lossen, organiseert de politie een ontmoeting tussen de opdrachtgever en opdrachtnemer precies op de grens van Frankrijk en België. Over dit waargebeurde verhaal maakte theatercollectief Berlin de voorstelling Land’s End.

Pannenkoekenkoning
klik voor groot (© Geert Snoeijer)

“Bergen pannenkoeken at ik vroeger. Mijn moeder bakte ze zoet en hartig, het maakte mij niet uit”, vertelt Yves Degryse in pannenkoekenhuis Hans en Grietje, naast de kerk in Midsland. Samen met Bart Baele vormt hij de kern van de Belgische theatercollectief Berlin. Pas als hem opgedragen wordt een pannenkoek uit te kiezen, snapt hij de link met zijn voorstelling Land’s End. “De Pannenkoekenmoord! Natuurlijk. Ik werk al zo lang met dit stuk dat ik de associatie niet meer leg.”

Het waargebeurde verhaal komt uit hun ‘verhalendoosje’, waarin ze verhalen sparen waar een voorstelling uit kan rollen. Want soms is niets zo ongeloofwaardig als de realiteit. Vanwege slippertjes wil een Belgische vrouw haar man, een pannenkoekfabrikant, laten vermoorden. Samen met een Franse huurmoordenaar test ze dertien scenario’s, waarvan er één succesvol is. “Zeven van deze scenario’s hebben we gevangen in machines. Bijvoorbeeld een test met een badkuip vol goudvissen en een haardroger.”

Na de daad worden de vrouw en de huurmoordenaar opgepakt, ieder in hun eigen land. Om de zaak op te lossen moet het tot een confrontatie komen. “Onmogelijk, want beiden mochten niet worden uitgeleverd. Gelukkig was er een onderzoeksrechter die door oud-collega’s wordt beschreven als een cowboy. Die ontmoeting moest en zou er komen.” De oplossing was een huis dat precies op de grens lag. “De grens liep door de voordeur. Om er zeker van te zijn dat iedereen op zijn eigen helft bleef, kwam de huurmoordenaar via de achterdeur naar binnen en de vrouw via het raam.” Het kafkaiaanse karakter van het verhaal vindt Degryse fascinerend. “De onderzoeksrechter bedenkt een oplossing voor een juridisch obstakel, maar daardoor komen er andere problemen.”

Om de voorstelling te kunnen maken, interviewde Berlin veel betrokkenen. Ondertussen is er een vriendschappelijke band ontstaan tussen de huidige eigenaars van het grenspand. “Het is nu een tearoom. Je kan er pannenkoeken eten.”