Column: Wie gaat er niet mee?

Mijn tweewekelijkse column voor AmsterdamFM. Vandaag mijn pleidooi om allemaal niet mee te gaan naar Ivo Niehe. Het wordt fantastisch!

Luister het fragment.

‘Nee, Bram, ga je daar echt nog over beginnen?’ ‘Bram, wat ben je nou voor columnist als je een oud onderwerp pakt?’ ‘Bram, zou je de planten niet eens water geven?’

Deze vragen circuleren de afgelopen dagen door mijn hoofd. Want er zit iets in me dat knaagt en draait en bijt en wringt. En dan bedoel ik niet de planten.

Laat ik het pad der ergernissen beschrijven. Ik stuit op de website van de Volkskrant op een artikel over de theatershow van Ivo Niehe, de Ivo Niehe Jubileumshow. Oh jee. Mijn duistere duivelse gevoel wil weten waar hij allemaal optreedt, in de hoop dat het ver weg is en nergens uitverkocht. De theaters in Dronten, Raalte en Roermond hebben allemaal nog voldoende kaartjes. Yes.

Waarom wil een mens bevestigd worden in zijn ergernissen? Ik bega de grootste misstap van 2011 en start zijn promotiefilmpje. Oh jee. Het is nog zo veel malen erger dan die egopreek bij Pauw & Witteman. Ivo Niehe spreekt, leunend tegen een piano. Natuurlijk leunt ie tegen een piano. Want als zo meteen het filmpje afgelopen is, draait ie zich om naar de toetsen en laat hij uit zijn vingers de mooiste composities van Chopin en Satie vloeien, zoals nog nooit iemand anders heeft gedaan. Natuurlijk kan hij dat als beste, want hij is Ivo Niehe, godverdomme. Hij zegt: ‘Even een heel klein voorproefje, dat u zegt, kom op, we gaan weer een keer kijken.’

Het filmpje laat fragmenten uit zijn show zien. Hij zegt: ‘Het blijft voor mij een soort Kuifje in Wonderland.’ Geklap in de zaal. De beamer toont een foto van een baby met het kapsel Geert Wilders erop geplakt. Hij zegt: ‘Ook Geertje werd met gejuich begroet toen ie geboren werd.’ Gelach. Geklap. Terwijl ik lustig probeer mijn hart uit mijn borstkast te scheuren, zegt Ivo Niehe in het filmpje: ‘Ik hoop dat wij na vanavond een ding met elkaar gaan bereiken. Dat we vanaf nu altijd dromen met onze ogen open.’ Mijn eigen ogen staan inmiddels op tafel in een potje sterk water, nadat ik ze uit mijn oogkas heb gebeukt van pure onmacht. Oh Ivo Niehe. Waarom zeg jij altijd precies wat ik niet wil horen?

Daarom ga ik ook dit jaar weer niet naar Ivo Niehe. En ik nodig jullie allemaal uit om ook niet naar Ivo Niehe te gaan. Het wordt fantastisch. Dan komen jullie van te voren allemaal niet bij me eten, om daarna in een bonte stoet niet naar Theater de Muzeval in Emmen te gaan. Of niet naar de Reggehof in Goor.

Meld je aan op ikbenbram.nl/nietnaarivoniehe of direct op het Facebook-evenement Niet naar Ivo Niehe. En ja, die bestaat echt. Ik heb er zo ontzettend veel zin in! Ik hoorde dat heel veel beroemde mensen ook niet komen. En iedereen die niet komt, mag zonder aanmelding een vriend of vriendin niet mee nemen. De eerste mensen die minimaal 30 vrienden uitnodigen om niet naar Ivo Niehe te gaan, krijgen geen kaartje voor op de eerste rang. Er hebben zich al 150 mensen aangemeld, het wordt fantastisch, komt allen niet!

Neem geen zwemkleren mee, je wordt niet thuisgebracht. Maar als je niet kan, laat dit alsjeblieft dan even weten.

Het promotiefilmpje (kijken op eigen risico, schade aan oogleden en overlast door hartkloppingen worden niet vergoed):